2007/Dec/20

 

เป็นครั้งแรกในงานพิธีกรที่ผมร้องให้

ร้องท่ามกลางคนอีก 30 ชีวิต

กลายเป็นคนอ่อนไหวไปซะอย่างนั้น

ทั้งๆที่ตัวเองออกจะหน้าด้านจะตาย

ร้องให้ให้กับงาน "พ่อ / sleep" ของคุณกระเดือง

เป็นงานที่สั้นมาก  ช่วงแรกเป็นคลิปวีดีโอที่ถ่ายในงานรับปริญญา คนเยอะๆ มั่วๆ งงๆ แล้วก็มีก้อปปี้ขึ้นว่า

"พ่อผมเสื้อสีฟ้า"

แล้วก็ตามมาด้วย  แอนิเมชั่นลายเส้นรูปผู้ชายนอนกลิ้งไปมา

แล้วไม่ทันได้เข้าใจอะไร  งานก็จบลง

ทั้ง 2 คลิปใช้เวลาไม่ถึง 30 วิ

ผม งง แตก  เลย

ตอนแรกนึกว่าพี่เขายังถ่ายไม่เสร็จ

พอเขาพูดถึงที่มา  ของหนังเรื่องนี้

ยอมรับแบบไม่อายครับว่า

น้ำตาร่วงครับท่านผู้ชม

เพราะเขาบอกว่า  ทำหลังจากคุณพ่อเป็นอัมพาต  ภาพคลิปงานรับปริญาเป็นภาพเดียวที่เขาถ่ายไว้ก่อนพ่อจะล้ม

ส่วนภาพแอนิเมชั่นคือ เขาสมมุติตัวเองเป็นอัมพาต เขาจะทำอะไรได้บ้าง

อึ้งไปพูดไม่เป็นอยู่หลายนาที

เป็นงานที่โดนใจผมถึงกับบ่อน้ำตาแตกขึ้นมาซะงั้น

ชอบๆ

หวังว่าฟิ้วแค้มป์ต่อๆไปจะมีงานโดนๆอย่างนี้ออกมาโชว์กันอีกนะจ๊ะ

 

และในวันที่26/12/07  จะมีฟิ้วแค้มป์สัญจรที่ร้านขันอาสา จังหวัด เชียงใหม่

ตั้งแต่เวลา บ่าย 2 ถึง 4โมง

ใครสนใจอยากดู  ใครสนใจอยากโชว์ 

ใครอยากเจอพี่หมูพี่ดาผู้ก่อตั้งไบโอ และฟิ้ว

 คุณเต้ไบโอ และคณะ  แอนฟิ้วและคณะ  เรียกได้ว่ายกออฟฟิตไปหมดเลย

อยากเจอผู้เขียนตัวเป็นๆ

ไปเจอกันที่ร้านขันอาษานะจ๊ะ

แต่ถ้าใครไปไม่ได้ รอตามอ่านในนี้แหละ เดี๋ยวผมจะมาเล่าให้ฟังจ้า

 

ไปละ

มิสเตอร์ฟิ้ววววว

edit @ 21 Dec 2007 14:42:56 by mf009

Comment

Comment:

Tweet


ขอบใจครับ
#2 by mf009 At 2008-01-22 20:51,
ไม่รู้ว่านพพรจะมาอ่านเจอเม้นต์นี้หรือเปล่า
ไม่น่าเชื่อว่าพออ่านเงียบๆ ภาพของเรื่องนี้ก็เกิดขึ้น
ในใจ

ไม่รู้อ่านเจอที่ไหนแต่เราว่า คุณพ่อคอยมองนพที่ไหนบนฟ้าสักแห่งแน่นอนจ้ะ
#1 by แอนนา (58.64.89.42) At 2008-01-18 01:02,